Monday, August 31, 2015

Laat je niet gek maken. Afritsbroeken zijn er nog volop!

Hoe vaak hoor je de laatste tijd niet over de schaarste aan afritsbroeken, dat die nergens meer verkrijgbaar zouden zijn. Het is zelfs zo gek dat je op feestjes hoort van "ik ken iemand die heeft er nog eentje hangen waar hij niets mee doet" en dat zo iemand dan ineens erg veel vrienden over de vloer krijgt die "graag eens bij willen praten."

Wat blijkt nou, als je goed kijkt is er helemaal geen schaarste. Die is ons van de zomer aangepraat door journalisten die voor een trip naar Oekraïne of Vluchtelingeneiland Kos zo'n broek met veel zakken en een vissersjasje wilden kopen en misgrepen bij Bever Zwerfsport aan de Overtoom.

Wanneer je echter even verder kijkt dan fiets je al snel voorbij Dumphal Bungener aan de Nieuwemeerdijk 329 in Badhoevedorp en daar hebben ze deze broeken nog volop.

De eigenaar heeft, zodra hij de berichten in de media zag, direct een bord laten maken en goed zichtbaar langs de weg gemonteerd. Korte broeken zijn er trouwens ook nog zat.  En van die stevige truien die niet prikken, bedoeld voor commando's en schippers. Die heb ik ook nodig.


Google Streetview heeft Bungener ook in het vizier gehad, maar uit een soort van discretie hebben ze "afritsbroeken" vaag gemaakt terwijl "volop" wel leesbaar is gehouden. En doordat de camerawagen van Google vrij snel reed, is het pand smaller geworden en is ook de naam van de eigenaar nu korter:

Google Streetview beeld

Saturday, August 22, 2015

Het Bankje #2: Het vuur in zijn vuist


Het is windstil maar uit gewoonte houdt hij de vlam van zijn aansteker in de kom van zijn hand. In het donker geeft dat een mooi effect, alsof het vuur in zijn vuist leeft. 
Hij begint wat te kalen maar houdt zijn jonge uitstraling. Zij wordt met haar lange  smalle gestalte, diepzwarte sluike haar en lome bewegingen juist ouder geschat.

Er is veel te zeggen, veel te luisteren. Hun schaduwen gebaren mee.
Hij is het meeste aan het woord, maakt brede gebaren als hij zijn weidse wereld voor haar beschrijft.

Zij gebaart meer de hoogte in, toont waar voor haar de grenzen staan.

En soms kijken ze elkaar alleen maar aan, stil.
Zij zoals je naar een snoezige puppy kijkt.
Hij zoals je naar een kunstwerk tuurt.

Friday, August 21, 2015

Het zwarte hart van Willibrord Frequin

"Zo te zien drinkt onze Willibrord ook niet frequin genoeg"  schreef vriend Peter.



Bron: NU.NL 21 augustus 2015

Wednesday, August 12, 2015

Een fijne flatwoning

Tijdens een fietstochtje vanmiddag nam ik, om vaart te houden, een afslag en raakte van het voorgenomen pad. In plaats van het bos reed ik door een mooie wijk waar al een flat op een hoopje ligt en de rest staat klaar om ook tegen de vlakte te gaan.

Ik zou daar gewoond kunnen hebben. Fijne flats met grote tuin en helemaal een geluk als je in aanmerking kwam voor een woning aan de kopse kant waar je een extra groot balkon hebt en uitzicht op de straat zodat je kunt zien of de bus er in de verte al aan komt want die moet je halen, of daar komt Oma aan.

Vijfentwintig jaar terug hebben ze een opknapbeurt gekregen en een fris kleurtje. De boodschappenlift in het trappenhuis werd buiten gebruik gesteld. Jammer. Achter de dicht gespijkerde en overgeschilderde luiken wist je een grote spelonk met touwen maar je kon er niet meer bij. De struiken in de tuin begonnen wat te verwilderen en grote bomen werden gekapt om de speeltuin overzichtelijk te houden zodat je kon zien wie er rotzooi trapte. Als er een flat vrij kwam wist je er wel iemand voor maar die viste achter het net en als dan zag wie ze d’r in douwden…

Toen kwam het bericht dat de flats leeg moesten en het duurde een jaartje maar iedereen kreeg of vond wat anders. Bij het weggaan hebben sommigen de gordijnen laten hangen en wat kamerplanten laten staan. Ook niet alle schotelantennes gingen mee want in het nieuwe huis was kabeltelevisie en de kinderen kijken via internet.

Ik vind het er nog steeds mooi en zou er zo in willen. Spullen neer zetten, bed op de grond en heerlijk slapen. De volgende ochtend koffie op het balkon, aan de kopse kant natuurlijk.

Zwaaien naar de slopers.




Monday, August 10, 2015

Het Bankje #1: De Vraag

Voor het slapen gaan kijk ik soms even naar buiten en een enkele keer leg ik dan snel mijn tandenborstel weg om de camera te pakken.

Nu zie ik een man een vrouw. Zij zit stil, beweegt bijna niet terwijl hij wat loopt te ijsberen, een houding zoekt. Een sigaret is dan erg prettig. Hij gaat schuin voor haar staan, een voet wat naar achter, en hij laat zien hoe hij zijn sigaret aansteekt, de aansteker in zijn gebalde vuisten. Terwijl hij de aansteker wegstopt, zuigt hij zijn longen vol, laat de sigaret gloeien in het donker, kijkt haar aan.

Dan blaast hij de rook uit en knielt voor haar neer. Hij vraagt haar iets. 

Zij doet alsof ze zijn vraag anders heeft begrepen en houdt haar flesje frisdrank omhoog. Hij veert op en doet alsof hij het ook maar voor de grap had gevraagd, een reuze mop.

Dan is het tijd om weer eens te gaan, zij naar huis, hij ook.







Saturday, August 1, 2015

Amsterdam Canal Parade, party in pink

The festivities of the of annual gathering to party wearing pink things start the evening before the actual canal parade. The city is bustling with young folks all in a hurry to go somewhere, to find anything pink to wear and to see where everyone else is hanging out.

Staying home I miss most of the actual event but I do see a few of the party boats coming by in the early morning, music pounding so loud it gives you an extra 120 heartbeats per minute.

I admire the energy of the folks on board. They got ready to go at 9am, dancing and cheering at 10 and planning to continue until sunset.

In the evening, some boats return with a crew looking a bit tired but others merely take a breath and party on. And on!












Oud papier met Bluetooth

Hoe vaak sta je niet oud papier weg te gooien juist als je telefoon gaat. Je hoort hem rinkelen in je broekzak maar juist als je oud papier in de gemeenteklep werpt heb je geen hand vrij en je zult de eerste niet zijn die na het gesprek uit een automatisme je telefoon in de container mikt en een stuk karton terug in je broekzak stopt.

Zwarte Bluetooth ontvanger/luidspreker op papierbak van de gemeente
Er is zojuist een proef gestart met een Bluetooth ontvanger. Kom je bij de papierbak dan legt je telefoon contact met de ontvanger en gaat je telefoon over, dan hoef je maar op de groene knop te drukken en het gesprek is tot stand gekomen. Je kunt het gesprek ook aannemen door hard JA te roepen, maar dat werkt nog niet vlekkeloos dus daar wordt ook nog geen ruchtbaarheid aan gegeven.

Een nadeel kan zijn dat je conversatie op vrij fors volume wordt versterkt, maar ook dat is te dimmen en het is de bedoeling dat de parkeerwachten de Bluetooth ontvangers op hun laatste ronde meenemen zodat deze in de nacht niet beschikbaar zullen zijn.

In de ochtend worden de ontvangers dan weer bevestigd. Dit gaat vrij makkelijk omdat deze zich magnetisch hechten aan de metalen papierbewaarders.

[Naschrift redactie: ons bereikt zojuist het bericht dat bij de eerste proefopstelling de ontvanger kort na ingebruikname is meegenomen door een passant. Mogelijk is de start van dit project onvoldoende gecommuniceerd naar de bewoners toe en is de doelstelling niet juist begrepen. Ook kunnen taalproblemen een rol hebben gespeeld. De accu van de papiercommunicator was volledig opgeladen, zo is voor aanvang van de proef nog vastgesteld. Dit resultaat zal worden teruggekoppeld en meegenomen bij de insteek van de aanvraag voor een vervolgtraject, in samenspraak met de buurtregisseurs. Bij de verdere uitrol en het opschalen zal hierop worden ingespeeld.]