Saturday, August 22, 2015

Het Bankje #2: Het vuur in zijn vuist


Het is windstil maar uit gewoonte houdt hij de vlam van zijn aansteker in de kom van zijn hand. In het donker geeft dat een mooi effect, alsof het vuur in zijn vuist leeft. 
Hij begint wat te kalen maar houdt zijn jonge uitstraling. Zij wordt met haar lange  smalle gestalte, diepzwarte sluike haar en lome bewegingen juist ouder geschat.

Er is veel te zeggen, veel te luisteren. Hun schaduwen gebaren mee.
Hij is het meeste aan het woord, maakt brede gebaren als hij zijn weidse wereld voor haar beschrijft.

Zij gebaart meer de hoogte in, toont waar voor haar de grenzen staan.

En soms kijken ze elkaar alleen maar aan, stil.
Zij zoals je naar een snoezige puppy kijkt.
Hij zoals je naar een kunstwerk tuurt.

No comments:

Post a Comment