Friday, February 26, 2016

It's really okay to start a paragraph with "I"

I sometimes see messages by people who seem to be scared to begin a paragraph with the word “I” even when it is the only natural word to start off with. Especially if the message they want to convey is about someting “I” did, wanted or wondered about.

Instead they start with “Okay, so I...” or “Alright, so I...”

Why "Okay"? What is okay here?

Why "so"? There is X so I want Y?

It’s like they want to check if the microphone is working before they start to talk for real. Switch on the microphone, say something unnecessary like "Hi everyone" and then say what they came to say.

But in a message, online, in an email or on a forum, that is not necessary, "alright so" people. If you type "I" and it appears, you know your keyboard is just fine and you can get straight to the point.

Try it!

Thanks.













De Blikkenman

De blikken uit de film
De collectie espresso-blikken uit "De blikkenman" wordt te koop aangeboden, zag ik net.

Een jaar of twee terug begon Rutger, een wat sociaal onhandige, vermogende dertiger in Groningen aan zijn blog waarin hij elke week een ander blik voorgemalen espresso-koffie opende en daarmee koffie zette in de fraaie Italiaanse eenpersoons-espressomachine, de La Pavoni die al in meerdere films een rol heeft gespeeld, van Roger Moore's James Bond tot Hugh Grant in "About a Boy."

Van elk blik plaatste hij twee mooie foto's en daar tussenin op zijn wat stijve, licht autistische manier van schrijven een 'recensie' van hoe de koffie smaakte op de La Pavoni en wat er verder die dag in het nieuws was. Een week later werd het volgende blik opengetrokken en ga zo maar door.

Eerst bleef zijn blog onopgemerkt maar gaandeweg kwamen er meer volgers en nadat er op een  zondagochtend vroeg over was gesproken in een regionaal radioprogramma werd zijn blog een referentiepunt voor duizenden trouwe fans. Ook vandaag de dag is het nog erg leuk om terug te lezen, vanwege de actualiteit van destijds en de glimpen die je tussen de regels opvangt van de wat houterige schrijver.

De film "De blikkenman" heeft afgelopen december in bijna alle zalen gedraaid en ik las dat hij komende maand reeds bij de TROS op tv wordt uitgezonden. (spoiler alert:) Een onhollands geslaagde romantische komedie over een rijke en aantrekkelijke single in een grote stad die een beetje sociaal onhandig is, die blikken verzamelt, daarover schrijft, gaat e-mailen met een volger, een jonge gescheiden moeder met een zoontje, gaandeweg delen ze lief en leed met elkaar maar voordat ze elkaar kunnen ontmoeten ontstaat er een gigantisch misverstand en worden de banden verbroken, wat natuurlijk slechts een opmaat is voor een doldwaze actie waarin ze allebei over hun eigen schaduw heen springen, hun remmingen overwinnen en de rest loopt dan feitelijk vanzelf, het knulletje (genezen van de kanker) is ook in zijn sas met z'n nieuwe papavader, een oprechte kindervriend. Het was tijdens de première bijna kerst en de kijkers kwamen gearmd en rozig de bioscoop weer uit gewandeld op weg naar een lekkere Irish Coffee en wie weet.

Ik heb al enkele La Pavoni's en ik ben eerder aan het ontzamelen dan dat ik een collectie blikken zou willen hebben, maar ik denk dat vele fans blij zullen zijn met een van die blikken die op de achtergrond een rol speelden bij zoveel ontroerende bioscoopmomenten.

Hugh Grant in "About a Boy"

Wednesday, February 24, 2016

Tennis Bolete (rare sighting)

During a quiet early morning run I spotted this Tennis Bolete which is very rare nowadays:
Tennis Bolete (Boletus Tennitus Vondelparki var. nabokovii)
It only appears aboveground briefly after a thunderstorm in the late days of winter when the first budding signs of spring and the last snowflakes are competing in a flurry.

Actually, the bolete is just the fruit of a much bigger organism of mycaeleae stretching its fine hairs for up to 300 yards below the surface of the ground where it coexists with ancient trees, feeding the roots with sugars in exchange for the cellulose compounds it needs to sustain itself.  In dry weather, the fine hairs (invisible for the untrained eye) floating around the bolete can be hazardous for people with sensitive lungs, but by then most of the boletes have vanished already.

These boletes used to be common and in the last century they were mostly left untouched. Servants of the upper class would sometimes come and collect them as they were used in a game on squared off lawns. The boletes, if dried expertly in virgin state would bounce gracefully from one 'racket' to the other. This did not harm the bolete population because the social game helped the pollen to be expelled from the boletes and as the game was played mostly in sunny weather, wind would help the spores drift away and the bolete would find new places to settle and grow.

Nevertheless, as the game got popular and masses of common folk also started collecting for themselves, the bolete all but disappeared and is rarely seen in parks today.

Another shot, from the top. Here the bolete is already deteriorating.
Picture taken near the (undisclosed) finding place. The specimen was spotted in a location which is not open to the public.



Saturday, February 13, 2016

Rede: Weg Fietsende Mensen

Er komt een klein beetje rep en roer in de Minervalaan en de makers van een tv serie doen erg hun best om de straat vrij te krijgen voor een spannende scène met weg fietsende mensen. Maurice Kerstens van de productie heeft om de paar meter een VERZOEK opgeplakt en de bewoners hebben een brief in de bus gekregen waarin alles wordt uitgelegd.

Rede: veel buiten scenes bij de voordeur. Rede: Stunt schieten vanaf een rijdende scooter. Rede: Buiten scenes met wegfietsende / rijdende mensen / auto's. Rede veel buiten scenes in het donker.