Friday, October 2, 2015

Werkverkeer


Vanochtend vroeg stond het buiten vol knalgele busjes, op straat en op de stoep. Mannen stapten uit, schudden elkaar de hand, plaatsten afzettingen, trokken hun werkplunje aan. Een opgewekte stemming. Het duurde even voor de eerste schop de grond in ging maar toen ging er ook van alles open. Ook de volumeknop van de meegebrachte radio's.


Moeders met bakfietsen kunnen er nog net langs maar breder verkeer moet achteruit en omrijden.

Ik heb natuurlijk even een praatje met de mannen aangeknoopt, want ik wilde wel weten wat er precies wordt gedaan. Je moet met deze mensen de juiste toon treffen, dan heb je nergens last van. Amicaal, maar niet te joviaal.
Dus ik van "zo heren, wat staat er te gebeuren?"

Eerst leek het alsof ze me niet hadden gehoord. Mogelijk dat er net een zware machine werd gestart toen ik sprak en dat ik dat zelf even niet had gehoord, dat kan natuurlijk.

"Infrastructuur." Dat antwoordde een van hen. Tenminste, ik denk dat het een antwoord was en het leek me wel goed om instemmend te knikken en door te lopen. Ik had ook "nou, dan ga ik maar weer eens" kunnen zeggen, maar ze hebben wel begrepen dat ik maar weer eens ging, dus dan is het dubbelop om dat ook nog eens te zeggen.

Bij een van de wagens stonden de gympies nog van de jongen die daar zijn overall aan had gedaan.