Monday, April 30, 2018

Zwam


Zojuist tijdens een korte speurtocht rond de kleine blokhut ondekt. Een voorwerp vanuit de natuur, ogenschijnlijk simpel en vrij saai van vorm, in gedekte tinten grijs zodat het nauwelijks opvalt en zo licht dat een zuchtje wind het voort laat rollen tussen de denneappels door.


Het vermoeden bestaat dat deze opzettelijk zo gemakkelijk rondbuitelt om aldus zijn zaadsporen zo wijds als mogelijk te verspreiden zodat zijn soort waarschijnlijk wel voort zal bestaan, zelfs als er barre tijden aan zouden breken, wat evengoed niet is te hopen.


Het is ook vrijwel zeker dat dit voorwerp, zo lomp en primitief als het er van buiten uitziet, onderhuids een zeer verfijnd en fraai innerlijk zal tonen, zouden we het met een scherp zakmes in twee snijden.


Zo vormt het eens te meer een bewijs dat wie op het eerste gezicht saai lijkt, meestal een bijzonder complex en fascinerend innerlijk leven heeft, en op deze manier steekt men altijd wel iets op van de natuur.

No comments:

Post a Comment