Thursday, March 3, 2016

De nachtcitroen

Daar gaat ie
Dat maak je niet vaak mee, een citroen die in de vroege winterochtend, als het nog lang niet licht is, bijna geruisloos voorbij komt zweven. Op een of andere manier weten ze de zwaartekracht te trotseren, of het is de maan die immers ook voor eb en vloed zorgt, waardoor bepaalde  vruchtlichamen soms tijdelijk worden verlost van hun gewicht.

Hij leek trefzeker op weg maar het werd me niet duidelijk of het een zelfgekozen pad was door de koele nachtlucht of dat hij slechts een meridiaan volgde, in wezen even machteloos als eerder nog  tegenover de kracht van de aarde.

Ik had de citroen kunnen grijpen, zo dichtbij kwam hij langs het wijdopen raam, maar soms lijken zulke vruchten dichterbij dan ze zijn en je zou niet de eerste wezen die daarna onverklaarbaar "uit het raam gevallen" werd gevonden.

Laten gaan, dus. Maar ik ga wel extra opletten komende nacht.

4 comments:

  1. PV schrijft:

    "ja, Frans!
    en zwaar ook dat hij oogt
    maar stel je voor dat er zo een broodvrucht of stevige papaya langs komt cruisen
    of zo'n enorme pompoen die ze wel eens kweken einde herfst
    daar zou je op kunnen springen om mee te reizen
    wel een goede jas aan"

    ReplyDelete
  2. nog even over de nachtcitroen
    nu we toch bezig zijn
    past de zuurgraad van fruit zich aan aan het dagnachtritme?
    hoe groter/ruimtelijker, hoe zuurder?
    of wordt een en ander afgevlakt and does size matter
    in dat opzicht? ik weet het niet
    klein zuur is immers volstrekt anders, in zijn beleving, dan groot zuur. vraag maar aan Johnny v D
    truste, Frans

    ReplyDelete
  3. Daar zeg je wat! Inderdaad zijn het niet toevallig licht zure tot uitgesproken zure vruchten die een vlucht nemen als de omstandigheden het toelaten. En juist die dagen dat het nog geen lente mag heten terwijl je gewoon voelt dat de winter zijn greep verliest, dat het weer als smaakversterker werkt. Een espresso in die laatste winterkou kan ongehoord kruidig smaken. En de zuurlevitatie bereikt een hoogtepunt. Vooral in kleine vroegrijpe vruchten.

    ReplyDelete
  4. zuurlevitatie het mag duidelijk zijn; ik hou van u!
    laatst zat de kleine bonte specht in het hoekje van m'n rechteroog ik heb hem met enig decorum begroet, maar na enig besmuikt pikken op de bast van zijn te bevreten boom was hij al ras weer weg; hij had een weergaloos rode rokje, onderstaart aan. hij was allerminst radeloos,
    maar goed, we kennen de specht en zijn citroenen(nacht)

    ReplyDelete