Tuesday, September 16, 2014

Regionaal Instituut Dyslexie

Op weg naar Sonsbeek komen we voorbij een bijzonder instituut:

In het pand waar ooit het Café Restaurant Royal was, een voorname plek voor de chic van de stad, heeft lang een bank gezeten maar nu is het Regionaal Instituut Dyslexie er gevestigd.

Hoe is dat zo gekomen? Waarom heeft het Regionaal Instituut Dyslexie zo'n prominente plek aan een centraal plein in de stad terwijl de logopedisten nog steeds geen voorname locatie hebben voor hun Stotterstichting die binnenkort 75 jaar bestaat? Dyslexie heeft het helemaal gemaakt.

Ik vermoed dat er een directeur is aangenomen die dyslexie "op de kaart heeft gezet" en met zijn oude netwerk aan politieke vrienden ervoor heeft kunnen zorgen dat Arnhem de zetel werd van de dyslexie.

Voorlopig nog regionaal maar in het jaarverslag wordt gewag gemaakt van nationale ambities en de directeur, die veel in het buitenland is voor overleg, richt zijn blik al op Europese samenwerking die waarschijnlijk het beste tot stand zal komen indien hem de leiding daarvan wordt toevertrouwd.

En daarna is het een kleine stap naar de Verenigde Naties, want er is een groot potentieel aan dyslexie in gebieden waar men nog niet kan lezen en schrijven en waar men dus ook niet weet dat men dyslectisch is en in aanmerking komt voor hulp.

Nu nog staat er slechts een vlag op het dak, maar daar is plaats genoeg voor alle toekomstige staten die onder zijn bewind vallen en als al die vlaggen wapperen is hij in het gebouw, dan weet je dat hij er zelf ook is.

We wandelen door naar het Arnhemse park waar de duisternis is gevallen. In het donker komen hardlopers voorbij en we zien de waterval, groots en majestueus. In de ijstijd zijn hier kolossen van keien op elkaar gestuwd en de Sonsbeek gutst daar overheen. De watermassa stortte hier al de peilloze diepte in voor de stad werd gebouwd en als alles door de tijd is vernietigd zal het met eeuwig donder en geraas voort gaan.



We nemen afscheid en ik ga naar mijn kamer. De mensen van het hotel hebben een mooie voor me uitgezocht. Bas Kosters richtte hem in met het oog op de eenzame reiziger die zich hier niet alleen hoeft te voelen.




No comments:

Post a Comment