Friday, September 12, 2014

Een tocht vol gevaar

Velen zien het gevaar niet, maar je moet er oog voor hebben.
 Kijk, daar heb je het al. Dat bord hangt er niet voor niets. En dat TRES hebben ze er ook niet zomaar voor de aardigheid bijgezet.
 Wanneer je in de natuur zoiets zit liggen, terwijl er in de verte iets nadert dat klinkt als het gehuil van de banden van een zware vrachtwagen die met hoge snelheid over de autobaan gaat, en tegelijkertijd voel je een gedachte opkomen, dan is het tijd de kalmte te bewaren en je ogen de kost te geven.
 Deze muur, waarin bijna geen ramen meer zijn, is uit vele muren opgebouwd, door de eeuwen heen.
 Dat er achter dit gordijn een en ander is te zien, zoveel is duidelijk. Maar wat.
 Ook dit geeft te denken. Iemand heeft een volle kruiwagen achtergelaten. Welke dreiging heeft hier de tijd stil doen staan?
 Let op, schijn bedriegt. Vrolijke figuurtjes in een low-maintenance voortuintje rondom een steen ter grootte van een languit liggende persoon.
 De beelden op de beveiligingscamera, teruggespoeld, laten een wandelaar zien die voorbij komt, terugloopt, diep de lens in tuurt en zijn fototoestel pakt.
 Geen mens te zien, nergens, alles is stil.
 Wie wil herdenken, kan hier terecht. Vergeet ook de kinderen niet.
 Een reusachtig zoogdier midden in het landschap.
 Op een hoekje van het veld spinazie is een bedje papavers ingezaaid. Een veeg teken?
 Stille getuigen.
 Het is waargenomen. De kaart van Albanië? Thuis opzoeken.
Een gigantische machine davert op mij af en ik herken de situatie onmiddellijk. Denk aan North By North West, een weerloze held op een landweggetje, aangevallen door een sproeivliegtuig. Of de student tegenover de tank op het rode plein van de hemelse vrede. Ik houd stand, trek mijn fotoapparaat... allengs draait de helse machine en rijdt weer weg terwijl het een diepe voor in de stugge grond trekt.
 Een gecodeerde boodschap, schijnbaar achteloos in de berm gelegd.
Bospaden zijn hier steevast geheimzinnig, maar deze staat niet eens op de kaart. De weg zou doodlopen maar blijkt met een scherpe hoek op dit steile pad uit te draaien.
 Hier heeft een stukje natuurgeweld plaatsgevonden. Een boom, gewurgd door klimop, is tijdens de storm gevallen. Tussen de wortels zie ik een scherp stuk verroest staal uitsteken.
 Een oude granaatscherf, bijna een eeuw vastgeklonken tussen de wortels van de boom, geeft zijn geheimen prijs.
"Danger de Mort" - het woord zegt het al. De bewijzen stapelen zich op, maar ik ben alweer bijna 'thuis'. Tijd voor een kopje thee.

No comments:

Post a Comment